Sensibele klachten:
– pijn (brandend, prikkelend, schietend);
– allodynie; (pijn bij aanraken van de huid)
– verminderde temperatuurzin;
– verminderde pijnzin;
– jeuk.
 Autonome klachten:
– sicca-klachten; (droge mond/droge ogen)
– accomodatiestoornissen; (wazig zien)
– hyper- of hypohidrosois; (overmatig zweten)
– mictiestoornissen; (plas problemen)
– impotentie, gestoorde lubricatie of ejaculatie;
– gastroparese; (vertraagde maaglediging
– diarree of obstipatie;
– opvliegers;
– orthostatisch klachen; (hartkloppingen, duizeligheid)
Pijn:
Patiënten ervaren vaak spontaan pijn, zonder dat er
een pijnprikkel aan vooraf is gegaan. De pijn wordt meestal
als brandend, prikkelend of schietend omschreven. Soms
omschrijven patiënten de pijn als ‘lopen op prikkeldraad’ of het gevoel van elektrische stroom. Tevens kan normale aanraking van de huid pijnlijk zijn (allodynie). Hierdoor verdragen sommige patiënten geen schoenen aan de voeten of lakens op de huid. Figuur 1 (rechts) laat zien waar de pijn het ergst is, maar dat deze in het gehele lichaam gevoeld kan worden.

Verminderde temperatuur- en pijnzin:
Het voelen van pijnprikkels kan juist verminderd zijn.

De verminderde pijnzin kan leiden tot (on)opgemerkte wondjes en soms tot ulceraties. (zweren)
Patiënten voelen vaak minder goed het verschil tussen warmte en kou, bijvoorbeeld tijdens het douchen. Een gevaar hiervan is het ontstaan van (kleine) brandwonden.
Restless legs-syndroom:
Een deel van de patiënten met
DVN klaagt over rusteloze benen.
Het exacte mechanisme
hierachter is onbekend.
Mobiliteit:
De spierkracht en reflexen zijn bij geïsoleerde of

pure DVN over het algemeen normaal. Vanwege de sensibele
klachten (met name neuropathische pijn) kan de mobiliteit
toch beperkt zijn.
Jeuk:
Een ander hinderlijk symptoom dat door beschadiging
van de dunne zenuwvezels kan ontstaan, is jeuk.
Erythermalgie:
Dit is een pijnlijke rode of paarse verkleuring
van handen en/of voeten die toeneemt bij warmte en
inspanning.
Vermoeidheid:
Zoals bij veel chronische (pijn)aandoeningen
ervaren veel patiënten een forse vermoeidheid. Mogelijk wordt deze veroorzaakt door een combinatie van factoren.
Figuur 1: Pijnverdeling bij patiënten met dunnevezelneuropathie.